Lucjan Bratz

Lucjan Bratz (ur. 5 stycznia 1887 w Tomaszowie Lubelskim, zm. w 1961 roku w Londynie) był polskim chemikiem, doktorem i inżynierem, a także podpułkownikiem uzbrojenia Wojska Polskiego. Studiował na Wydziale Chemicznym Politechniki Lwowskiej, a w 1912 roku obronił pracę doktorską.

W wojsku służył między innymi w Instytucie Badawczym Broni Chemicznej, Wojskowym Instytucie Gazowym oraz Wojskowym Instytucie Przeciwgazowym w Warszawie. Prowadził badania nad świecami i pociskami dymnymi. Od 1931 roku wykładał na Politechnice Warszawskiej, prowadząc zajęcia z materiałów wybuchowych. Jego dorobek obejmował dwanaście prac o świecach i pociskach dymnych; dwie opublikowano, a pozostałe utajniono ze względu na ich wojskowe przeznaczenie.

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Wielkiej Brytanii i służył w Polskich Siłach Zbrojnych. W 1946 roku został pozbawiony polskiego obywatelstwa. Po wojnie wykładał chemię organiczną w Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie. Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Spoczywa na cmentarzu North Sheen w Londynie.

Na podstawie artykułu „Lucjan Bratz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.